Van le village de Zwijndrecht ben ik nu weer terug in Frankrijk! Ik heb echt een super leuke en drukke week gehad thuis! En ondanks dat het afscheid even zwaar viel, is het goed om weer terug te zijn in deze totaal andere wereld die eigenlijk maar 400km verderop ligt.

Ik sta op het perron op La Défense te wachten op mijn trein, omdat de vorige weer net zijn deuren dichtdeed toen ik boven kwam, als er een vrouw naar me toekomt en me wat vraagt over onze trein. Als ik haar antwoord geef, hoort ze dat ik niet van hier ben en dus vraagt ze waar ik vandaan kom. Ik zeg haar uit Holland en zij zegt dat ze dat een geweldig land vindt (hierna nog wel 5 keer). We praten wat over wat ik hier doe en ze geeft me een compliment voor mijn bijna accentloze frans (en dat in 4 maanden!). Zelf komt ze uit Algerije en is ze dus ook geen echte Franse zegt ze, we zijn allebei maar een soort toeristen hier. Dat vindt ze het leukste aan Parijs, iedereen komt uit verschillende landen samen hier in Parijs. Van Nederland weet ze ook veel: het ligt ergens in het noorden waar het in de winter veel sneeuwt en het transportsysteem moet wel met barques (kleine bootjes zoals in Venetië) gaan, want we hebben zoveel rivieren en wateren!

Ze heeft wel gelijk over alle nationaliteiten in Parijs, ze zijn er allemaal! In mijn klas zitten nu weer drie nieuwe meisjes, twee duitsers (onder de aupairs zijn er wel heeel veeel duitsers!) en een mexicaans meisje. In de klas is het altijd al leuk om over de verschillen tussen landen te praten en zo leer ik heel veel over verschillende culturen en opvattingen. Maar op straat zie je natuurlijk het meest. Buiten de toeristen om, die wel makkelijk te herkennen zijn maar waar ik eigenlijk elk weekend ook nog onder val als we weer met een groep een deel van de stad gaan verkennen, zie je in elk arrondissement weer andere mensen. Soms loop je opeens de joodse buurt in en lopen er allemaal mannetjes met zwarte hoeden en baarden, dan weer kom je in het chique zestiende/zeventiende waar de rijke fransen wonen.

Alle arrondissementen zijn een soort kleine stadjes met allemaal hun eigen mensen en kenmerken. Soms komt het wel overeen natuurlijk, maar ik begin de buurten nu eindelijk een beetje te herkennen. Een vriendinnetje van het oudste meisje woont in het 17^e, waar ze haar school heeft, vriendinnetjes en familie. Dan woon je wel in zo'n grote stad, maar heb je toch eigenlijk alles in je eigen kleine buurt. Voor de toerist maakt dat het natuurlijk wel interessanter, al die verschillende stukjes Parijs!

Ook al is het nu soms wel koud en nat (de Seine staat zo hoog dat je niet meer op sommige oevers kunt lopen), ik blijf ook nog lekker doorgaan met heel de stad te verkennen. Wel rustig aan, want ik zit hier toch nog een halfjaar!

A la prochaine!